IMAGE سال رونق تولید
پنج شنبه, 01 فروردين 1398
سال 97 سال پر ماجرا و سختی بود، در این سال تورم و بی... ادامه مطلب ...
IMAGE ساقیا آمدن عید مبارک بادت
پنج شنبه, 01 فروردين 1398
سال نو و نوروز باستانی بر تمام هموطنان و همشهریان... ادامه مطلب ...
IMAGE درسهای سال 97
سه شنبه, 28 اسفند 1397
تا چند ساعت دیگر سال 97 به انتها می رسد و جای خود را به... ادامه مطلب ...
IMAGE میلاد با سعادت حضرت علی(ع)مبارک
سه شنبه, 28 اسفند 1397
میلاد با سعادت مولود کعبه،مولای متقیان مظهر علم و عزت... ادامه مطلب ...
IMAGE چالش درخت کاج
پنج شنبه, 23 اسفند 1397
سردار علی فدوی معاون هماهنگ‌کننده سپاه با اشاره به... ادامه مطلب ...
IMAGE ورود دو موج بارشی به منطقه آبسرد در آخرین روزهای سال 97
سه شنبه, 21 اسفند 1397
خروجی اغلب نقشه های هواشناسی برای 8 روز آینده(21 اسفند 97... ادامه مطلب ...
IMAGE تعادل شکننده وضع موجود
دوشنبه, 20 اسفند 1397
به قلم دکتر موسی غنی نژاد تجارت فردا فضای... ادامه مطلب ...
IMAGE فروشگاه های زنجیره ائی شهرستان دماوند در برزخ بودن و نبودن
شنبه, 18 اسفند 1397
چندی وقتی است که موضوع حضور فروشگاه های زنجیره ائی در... ادامه مطلب ...
IMAGE خود تحریمی از ترس تحریم
شنبه, 18 اسفند 1397
شاید شما هم افرادی دیده باشید که از ترس شکست خوردن حتی... ادامه مطلب ...
IMAGE نقشه راه پیروزی در جنگ اقتصادی
جمعه, 17 اسفند 1397
آقای روحانی روز چهارشنبه 15 اسفند در جمع مردم گیلان با... ادامه مطلب ...
IMAGE پيش بيني هواشناسان جهانی برای منطقه خاورمیانه و ایران طی بهار 2019/بهار پر بارش در انتظار آبسرد
جمعه, 17 اسفند 1397
وضعیت بارش ها در سه ماهه اول سال 98 در فلات ایران چگونه... ادامه مطلب ...

روزهای سخت اعتدال

روزهای سخت اعتدال

فردا انقلاب اسلامی ایران 39 ساله می شود و خود را برای ورود به چهل سالگی آماده می کند،چهل سالگی در بین انسان ها سن بلوغ عقل است و سن رسیدن به تعادل بین عقل و احساس ولی آیا جامعه ایرانی در زمان حاضر به این تعادل رسیده است؟آیا جامعه ما در آستانه چهل سالگی انقلاب توانسته بین شور انقلابی و شعور سیاسی تعادل برقرار نماید؟جواب این سئوالات حداقل در زمان حاضر منفی است.

این روزها از زمین و آسمان برای اعتدال و اعتدال گرائی سیاسی در ایران بلا می بارد و جریان اعتدال یا به عبارتی "جریان نفی تندروی" بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر طیف های تندروی هر دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب قرار دارد،این روزها تندروهای هر دو جناح با تمام قوا و به طرز  بی رحمانه ائی به جریان اعتدال هجوم آورده اند و قصد نابودی این جریان نوپا را دارند.

ایران و جامعه ایرانی در این 39 سالی که از استقرار نظام جمهوری اسلامی می گذرد بیشترین و بدتریت ضربات را از تندروی های سبک سرانه گروه های تندروی تمامی جناح ها خورده است و هنوز هم برخی از زخم های ناشی از تندروی در یاد و خاطر جامعه ایرانی تازه مانده است.

متاسفانه بعد از حوادث دی ماه امسال عرصه برای تندروی گروه های تندرو و بعضاً رادیکال در هر دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا مهیا شده و این گروه ها هر روز بیشتر به آتش جدائی و تفرقه دامن می زنند.

بدون شک روشن کننده و هیزم بیار اولیه معرکه اتفاقات ناخوشایند دی ماه 96 طرفداران طیف تندروی جریان اصولگرا بودند که متاسفانه بعد از روشن کردن آتش این غائله خود را کنار کشیده و گناه آن حوادث را به گردن عوامل نامعلوم خارجی انداختند.

در طرف مقابل پس از فروکش کردن آتش غائله برخی از اشخاص و گروه های تندروی جناح اصلاح طلب نیز بزرگان این طیف را به "عدم همراهی با معترضین"و"برخورد محافظه کارانه" و حتی "خیانت به آرمان های جامعه مدنی"متهم کردند و آتش نقد بی رحمانه را بر روی بزرگان اصلاحات گشودند.

ولی چه بخواهیم و چه نخواهیم ماهیت جامعه امروز ما "اعتدال طلب و اعتدال گرا" است و ظاهراً در جامعه ما افکار رادیکال خریدار آنچنانی ندارد.

مردم خوب می دانند که تاکنون حرکات احساسی و سبک سرانه طیف های تندروی هر دو جناح سیاسی کشور چه بلائی بر سر جامعه ما آورده و جامعه ایرانی چه هزینه های سنگینی بابت اقدامات غیرمسئولانه تندروها پرداخته است.

جامعه امروز ما بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت و اعتدال نیاز دارد و چه بخواهیم و چه نخواهیم راه رسیدن ما به جامعه آرمانی از جاده اعتدال می گذرد و راه دیگری نیز برای رسیدن به آن جامعه آرمانی وجود ندارد چرا که راه اعتدال ایمن ترین و کم هزینه ترین راه رسیدن به جامعه مدنی و مردم سالاری ایرانی است و هر راه دیگری که فاقد این دو خصیصه باشد مقبول و مطلوب جامعه ما نخواهد بود.

کسانیکه تندروی و بعضاً رادیکالیزم را رواج می دهند بیش از اینکه به فکر مردم باشند به فکر منافع خودشان هستند،آنان برای رسیدن به قدرت و یا تثبیت قدرتشان نیاز به فضای ناآرام و امنیتی دارند و به همین دلیل با دامن زدن به اختلافات و ترویج روش های غیرقانونی در بیان اعتراضات( در سمت معترضین) و یا توجیه اقدامات سرکوب گرایانه( در سمت حاکمیت) شرائط را برای توجیه حضور نامشروع خود فراهم می آورند.

به هر حال باید قبول کنیم که نان بعضی ها در تندروی است و اعتدال بساط کاسب کارانه تندروهای سبک سر را جمع کرده و نان دانی ایشان را تخته می کند.

و سخن آخر اینکه در مشی اعتدال و جامعه مدنی متعادل هیچ تندروی،آشوب و سرکوب خشنی جای ندارد و جامعه اعتدال گرا از راه های قانونی و بدون بکارگیری روش های خشن حرف خود را زده و حکومت نیز با رعایت مشی اعتدال و در کمال آرامش و سعه صدر حرف معترضین را شنیده و مشکلات را تا حد نهایت رفع می کند و از روش های خشن سرکوب گرایانه تا حد ممکن استفاده نمی نماید.

به امید روزی که فرهنگ اعتدال به فرهنگ بومی  این سرزمین تبدیل گردد.