سال 97،سال سخت کم آبی آبسرد

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
سال 97،سال سخت کم آبی آبسرد

سال 96 در تاریخ هواشناسی ایران سالی بی نظیر بود چرا که فصل های پائیز و زمستان امسال ،کم بارش ترین،خشک ترین و در عین حال گرمترین فصل های بارشی 50 طی سال گذشته ایران لقب گرفتند و اگر اوضاع بارشی کشور به همین ترتیب پیش برود بدون شک تابستان سال 1397 یکی از بدترین فصل های تابستان در تاریخ ایران خواهد بود.

بر اساس آمارها و گزارشات فنی حتی اگر طی ماهای بهمن و اسفند 96 و فروردین , اردیبهشت 97 میزان بارندگی ها در حد نرمال هم باشد باز کسری انباشته از پائیز و نیمه اول زمستان 96 جبران نخواهد شد.

ولی آنچه که بیشتر از این آمار و ارقام بارشی ما را نگران کرده همانا بی توجهی مسئولان امور آب شرق استان تهران و جهاد کشاورزی منطقه به بحران فراگیر آب منطقه می باشد.

از یک سو امور آب شرق استان به وعده های خود جهت انتقال آب رودخانه تاررود به دشت هومند عمل نکرده و  از سوی دیگر صاحبان چاه های غیر مجاز منطقه کماکان در سایه پرداخت غفلت ماموران امور آب و با پرداخت رشوه  و زیر میزی به تاراج آب های منطقه مشغولند .

از طرف دیگر نبود یک راهبرد منسجم جهت هدایت کاشت محصولات در منطقه دماوند باعث شده بهره برداران عموماً افغان اراضی کشاورزی با کاشت محصولات آب بری مانند خیار و کدو میلیونها متر مکعب از آب های ارزشمند منطقه را تلف کرده و در آخر فصل نیز سود چندانی از کاشت و فروش این محصولات نبرند.

حال که عزیزان دماوندی به هیچ عنوان زیر بار انتقال آب تارود به دشت هومند نمی روند پس چاره ائی نیست مگر مبارزه با بهره برداران از چاههای غیر مجاز و تغییر الگوی کاشت در سال زراعی پیش رو و جلوگیری از کاشت محصولاتی نظیر خیار و کدو در فضای باز و از همه مهمتر ایجاد زمینه مساعد جهت توسعه کشت گلخانه ائی  در منطقه آبسرد.

فراموش نکنیم که در سال 96 سطح آب های منطقه حدود 220 سانتیمتر کاهش داشته و اگر برداشت از منابع گرانقدر آب های زیر زمینی منطقه آبسرد به همین شکل ادامه یابد احتمالاً در 10 سال آینده کل آبهای زیر زمینی منطقه تمام خواهد شد و از آن بدتر اینکه دشت هومند با خطر فرونشست خاک و تخریب اراضی و ابنیه مواجه خواهد گردید.

بی آبی و فرونشست زمین خطری است که همه ما را تهدید می کند و بومی و مهاجر و آبسردی و تهرانی و ساکن بافت شهری و ویلانشین نمی شناسد.

صرفه جوئی در مصرف آب و رعایت الگوی مصرف وظیفه تک تک ماست و هیچکدام از ما حق نداریم که از این مهم غافل شویم چرا که سرنوشت ما و فرزندان ما به این موضوع بستگی دارد و اگر بی آبی شود همه ما گرفتار آن خواهیم شد.