IMAGE با رأی دیوان عدالت اداری کشور بابک همایونفر عضو اصلی شورای شهر آبسرد شد
یکشنبه, 28 بهمن 1397
پایگاه خبری عصر شرق به نقل از صفری فرماندار شهرستان... ادامه مطلب ...
IMAGE ورود موج جدید بارشی به آبسرد در واپسین روزهای بهمن
چهارشنبه, 24 بهمن 1397
با خاتمه بارش ها و عبور موج نسبتاً قوی بارشی که طی... ادامه مطلب ...
IMAGE پس لرزه های یک جام
یکشنبه, 14 بهمن 1397
هر چند جام ملت های آسیا 2019 چند روزی است که تمام شده ولی... ادامه مطلب ...
IMAGE افزایش نسبی دما از روزهای پایانی هفته
یکشنبه, 14 بهمن 1397
با خروج سامانه بارشی سردی که امروز در منطقه ما فعال بود... ادامه مطلب ...
IMAGE یخبندان و گرمای شدید: پیامد عصر جدید آب‌وهوا
یکشنبه, 14 بهمن 1397
امسال ما در شهر آبسرد زمستان آنچنان سردی را نداشتیم... ادامه مطلب ...
IMAGE هشدار جدی دادستان دماوند به عاملین ساخت‌وسازهای غیرمجاز
یکشنبه, 14 بهمن 1397
دادستان عمومی و انقلاب شهرستان دماوند با اشاره به... ادامه مطلب ...
IMAGE آیا مترو به شرق استان تهران خواهد رسید؟
یکشنبه, 14 بهمن 1397
دهه فجر که شروع می شود بازار سفرهای استانی مسئولان و... ادامه مطلب ...
IMAGE افتتاح چند طرح عمرانی و یک طرح تولیدی در شهر آبسرد
یکشنبه, 14 بهمن 1397
به مناسبت فرا رسیدن ایام الله دهه فجر چند طرح عمرانی و... ادامه مطلب ...
IMAGE ورود یک موج بارشی کم دامنه در روز یکشنبه
پنج شنبه, 11 بهمن 1397
آخرین خروجی مدل های هواشناسی بیانگر ورود یک سامانه... ادامه مطلب ...
IMAGE چه کسی بیشتر ضرر می کند؟
شنبه, 06 بهمن 1397
با آغاز مسابقات فوتبال جام ملت های و پس از مصاحبه پر... ادامه مطلب ...

در حاشیه اعتصاب

در حاشیه اعتصاب

هنوز 6 ماه از حوادث دی ماه 96 نگذشته است که بار دیگر یک بحران خود ساخته دیگر دامنگیرکشور شده و جو عمومی کشور با یک تشنج سیاسی اقتصادی مواجه شد.

سقوط آبشاری ارزش ريال در مقابل ارزهای خارجی و رکورد زنی قیمت طلا و سکه و انفجار تورمی بویژه در زمینه کالاهای وارداتی در کنار رکود ناشی از بلاتکلیفی برجامی باعث شد که این بار بازاریان که اصولاً افرادی آرام و محافظه کار می باشند دست از کار بکشند و با اعتصاب و راهپیمائی و بعضاً درگیری مراتب نارضایتی خود نسبت به اوضاع اقتصادی و البته سیاسی کشور را اعلام نمایند.

هر چند این بار نیز مانند حوادث دی ماه غائله به سرعت جمع شد ولی ظاهراً نارضایتی ها چون آتش زیر خاکستر کماکان به قوت خود باقی است و بسیاری از شهروندان با نگرانی صرفاً بیننده اتفاقات هستند.

با آنکه قرار است تحریم های یک جانبه آمریکا از ماه نوامبر به اجرا در بیاید ولی اقتصاد ایران از هم اکنون به پیشواز این تحریم ها رفته و قبل از اینکه کسی ما را تحریم کند ما خودمان را در شرائط تحریمی قرار داده ایم.

البته ظاهراً این نگرانی و خود تحریمی ها چندان هم بلاوجه نیست چرا که بازاریان و تجار عمده از هم اکنون شاهد آماده شدن شرکای تجاری غربی و شرقی خود برای آغاز تحریم ها هستند و به همین دلیل تجار و بازرگانان با دریافت این پیش نشانه ها متوجه وخامت اوضاع شده اند.

از سوی دیگر بسیاری از شهروندان ایرانی کلیت نظام(قوای سه گانه و نهادهای انقلابی)را بواسطه برخی بی تدبیری ها مقصر بحران ارزی و سقوط اقتصادی می دانند و تلویحاً خواستار چاره اندیشی بزرگان برای کشور می باشند.

ولی در این میان چند واقعیت تلخ نیز وجود دارد که لازم است مردم و مسئولان این واقعیت ها را پذیرفته و به دنبال راه چاره برای آنها باشند.

  • برخلاف عقیده برخی ها که معتقد بودند( و شاید هم هستند) که تحریم ها فقط یک کاغذ پاره بی ارزش است و اثری بر اقتصاد ما ندارد،تحریم ها یک واقعیت تلخ واقعی بوده و جامعه ما به شدت در مقابل تحریم و حتی تهدید به تحریم واکنش منفی از خود نشان می دهد.
  • بر خلاف نظر دلواپسان و مخالفان برجام،این معاهده بین المللی بسیار به نفع ایران بوده و لغو آن به ضرر ایران می باشد و چرا که جامعه جهانی حاضر بود که بابت این معاهده امتیازات بی شماری به ایران بدهد ولی امروز از ترس آمریکا این امتیازات به خطر افتاده است.
  • دولت آمریکا کدخدای دهکده جهانی نیست بلکه ارباب زورگو و بی منطق این دهکده است و بسیاری از کشورهای جهان از آمریکا ترس واقعی دارند و حاضرند بخاطر جلب نظر این ارباب ظالم هم که شده بر علیه ایران موضع گیری کنند.
  • شرکای تجاری اروپائی و آسیائی ایران بویژه اعضاء اتحادیه اروپا،کره ائی ها و ژاپنی ها به شدت گوش به فرمان دولت آمریکا هستند و به هیچ شکلی حاضر به سرشاخ شدن با آمریکا نمی باشند.
  • هر چند چینی ها خود را مستقل از آمریکا می دانند ولی آنها با داشتن مبادلات تجاری هزاران میلیارد دلاری با ایالات متحده آمریکا در عمل طرف آمریکائی ها را می گیرند و در نهایت حاضر هستند در قبال نفت اجناس بنجل خود را به ایرانی ها قالب کنند و گوش ما را مفت و مجانی ببرند،ضمن آنکه هندی ها و کشورهای جنوب شرق آسیا نیز همین نقشه را برای ما دارند.

هم اکنون 90 درصد اقتصاد چین،هند و کشورهای جنوب شرق آسیا به فناوری،سرمایه گذاری و بازار مصرف آمریکا اتکاء داشته و در صورت خروج سرمایه آمریکا از این کشورها و یا کاهش روابط تجاری آمریکا با این کشورها اقتصاد آنها ظرف چند ساعت سقوط کرده و ورشکسته خواهند شد پس به طبع آنها با آمریکا مقابله نخواهند کرد.

  • بطور کلی کشورهای آفریقائی و آمریکای لاتین مهره های چندان مهمی در اقتصاد جهانی نیستند و به احتمال زیاد به غیر از ونزوئلا(که خود درگیر مشکلات عدیده اقتصادی و تورم چند هزار درصدی است)،بولیوی و کوبا سایر کشورهای آمریکای جنوبی و لاتین در صف آمریکا قرار خواهند گرفت و در آفریقا نیز فقط و فقط زیمباوه کمی به ما تمایل دارد که آن تمایل نصفه نیمه هم احتمالاً با رشوه عربستانی ها کمرنگ خواهد شد.
  • حساب روسیه از بقیه جدا می باشد چرا که روس ها در تمام طول تاریخ خود فقط و فقط به دنبال استثمار ایران بوده اند و همانگونه که در ماجرای سوریه نشان دادند فقط تا زمانی با ایران همکاری می کنند که به نفع آنها باشد و به محض اینکه شرائط ایجاب کند ایران را به ثمن بخس به آمریکا و اسرائیل خواهند فروخت و پول این خیانت را نیز نقداً از دوستان اسرائیلی خود دریافت خواهند داشت.
  • اقتصاد ایران یک اقتصاد تک محصولی "نفت محور" است و تحریم نفتی ضربه مهلکی به اقتصاد ما وارد خواهد کرد و آمریکائی ها نیز با علم به همین موضوع و سوء استفاده از همین عیب قصد ضربه زدن به ایران را دارند.
  • انواع مفاسد اقتصادی،اختلاس ها،خیانت ها و بی عدالتی ها و صد البته بی تدبیری ها باعث شده که اعتماد مردم به ثبات اقتصادی ایران کم شود و همین موضوع به عنوان چراغ سبزی برای اقدامات دشمنان نظام جمهوری اسلامی تلقی شده و آنها را برای تعدی به ایران تشویق می کند.
  • عدم تصویب الحاق ایران به برخی از معاهدات بین المللی نظیر معاهده 2030 و «اف،ای،تی،اف» خود به خود شرائط را برای انزوای مالی ایران فراهم آورده است لذا حتی به فرض لغو تحریم های ایالات متحده بر ضد ایران،باز هم مشکل انزوای مالی و بانکداری ایران و اقتصاد ضعیف ما را تهدید کرده و شرائط اقتصادی ایران را در یک حالت بحرانی قرار می دهد.
  • کارشکنی های طیف تندروی جناح اصولگرا (جبهه پایداری و دلواپسان) و تقابل آنها با دولت حسن روحانی و تحریکات و اقدامات آنها برای طرح موضوع "عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور" باعث شده که کلیت نظام دچار چند دستگی و چند پارگی شده و عملاً بخشی از انرژی دولت و نظام صرف خنثی نمودن دسیسه های مخالفان شده و همین موضوع باعث اخلال در نظام اقتصادی کشور شده است.

هر چند که عمل این عزیزان تندرو و طرح موضوعاتی نظیر عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور و ناکارآمد نشان دادن دولت مصداق عینی ضرب المثل « یکی بر سر شاخ و بن می برید...» است و اقدامات ایشان بیش از آنکه به دولت ضربه بزند به کلیت نظام ضربه وارد می آورد.

  • تیم اقتصادی دولت حداقل در همین دو سه سال گذشته به اندازه کافی خرابکاری و بی فکری از خود نشان داده و لجاجت دولت در باقی گذاشتن برخی از این مدیران نالایق در پست های مهم اقتصادی خود بخود به بی اعتمادی فعالان اقتصادی به سیاست های دولت دامن زده است.

با توجه به موارد فوق و صدها مورد دیگر که به آنها اشاره نشد اینکه امروز مردم چندان به آینده اقتصادی کشور خوش بین نیستند جای تعجبی نداشته و بطور قطع اگر بی تدبیری ها و لجاجت ها ادامه داشته باشد ما شاهد وخیم تر شدن اوضاع و تبدیل اعتصاب به اعتراض و شاید اغتشاش خواهیم بود.

پس تا دیر نشده لازم است بزرگان کشور فکری برای حال اقتصاد رو به موت ایران بکنند و بیش از این مردم را در فشار قرار ندهند.